Gallery Project 2.0 logo

EN | NL

Nieuwe expositie van Marjolein van Haasteren

Marjolein van Haasteren kreeg de mogelijkheid om een half jaar te werken op Landgoed Oud Poelgeest. Omringd door bos werkte ze als een kluizenaar aan haar stadsgezichten totdat de vegetatie langzaam maar zeker zijn intrede deed in haar schilderijen

In de door Marjolein van Haasteren ontwikkelde techniek worden natuurlijke elementen opgeroepen, groeivormen, luchtspiegelingen of de weerkaatsing van licht in schimmen of mistflarden. Gebouwen soms, steden in de verte. Lichtsporen. Haar techniek is helder en strak geredigeerd. De schilderes hanteert een uitnodigend palet, niet vaal, maar pastel. Het werk is dromerig van sfeer. In haar werk is een streven naar gemoedsrust die aan trance of gebed doet denken. Beelden die een herinnering suggereren maar die niet haarscherp zijn. Restanten van een landschap, zich oplossend in ons vervagend bewustzijn. Een residu. Marjolein van Haasteren verkeert op het grensgebied. Het wegvallen van de definitie, het vervagen, de onscherpe blik, die uiteenvallende observatie is haar kracht. Het is een soort van aangenaam verpozen, de schilderijen roepen geen angst op, tonen geen agressie, geen kommernis nog kwel. Het is een zachte wereld, een leven in pastel. Visionair.